Jej wysokość Wibracja

#kaftanblady

Stavanger KaftanBlady 18.10.2020

http://Kaftanblady.com


Wiedźma w grubych wełnianych skarpetach i wysokim golfowym swetrze, siedziała na fotelu z podkurczonymi nogami i książką na kolanach. W całym salonie pachniało cynamonowym kakao, a światełka palących się świec zabarwiały chwile na jedyny słuszny sposób.

Treści wyczytywane z książkowych stronic wyraźnie poruszały jej wiedźmową świadomość gdyż, co jakiś czas pomrukiwała sobie cichutko kręcąc głową jakby w niedowierzaniu.

-No cóż to za bełkot, ten człowiek kompletnie nie ma pojęcia o tym, co pisze. Właśnie dowiedziałam się, że źródło heroizmu kobiecej natury znajduje się w…. ej śmiejesz się ze mnie??

Spojrzała na mnie mrużąc oczy, wnikając w moją jaźń za swoją kobiecą siłą.

-Śmieję się do ciebie, a nie z ciebie moja droga, a ta książka chyba obniża twoje wibracje czyż nie?

-No dobrze, niech ci będzie, że do mnie… Czytam i czytam, i nie mogę pojąć jak można porwać się na poruszanie takiego tematu, tkwiąc w ciasnych kleszczach uwięzionej świadomości, a może nawet kompletnego braku świadomości. Nie no dobrze, jakąś świadomość on ma, bo pewne treści są nawet całkiem fajnie przedstawione, ale główny wątek po prostu katastrofa.

-Napij się kakao zanim do reszty wystygnie.

-Nie chcę kakao, w ogóle to pozwól mi się, chociaż trochę wyżalić, a nie zamykasz mi usta kakaową wymówką?

Podszedłem do niej i przyklęknąłem tuż obok na obu kolanach patrząc w głębinę jej oczu. Miała w nich błękitno zielony płomyk, tańczący giętko jakby w poszukiwaniu odpowiedniego kształtu by w nim zastygnąć. Zajrzałem głębiej omijając mgłę emocji i dotarłem do przestrzeni skąpanej w srebrzystym świetle migotliwych iskier, niczym nocne niebo wypełnione bezlikiem gwiazdowych błysków. Płynąłem w tej przestrzeni mijając struktury galaktykom podobne, lecz daleko piękniejsze i pełniejsze niż cokolwiek, co dane było mi poznać. Moja świadomość raz po raz spoczywała na krótki nieczas, by poczuć istotę tego, w czym przebywa. Zebrałem w sobie wszystko czego doświadczyłem, wszystko co poczułem i zobaczyłem, i zawarłem w jednym pocałunku, który właśnie złożyłem na jej ustach.

-Zabrałeś mnie w podróż do mnie samej.

-Tak Wiedźmo cudna. Chciałaś się wyżalić, a ja wysłuchałem tego kim jesteś i czuję, że teraz możemy razem napić się kakao.

-Kocham

Stavanger KaftanBlady 18.10.2020

http://Kaftanblady.com




11 wyświetlenia

© 2023 by The Book Lover. Proudly created with Wix.com